รอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 10: เสน่หาเร้นลับในห้องชมดาว อ่านเรื่องเสียว

[Administrator]

รอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 10: เสน่หาเร้นลับในห้องชมดาว  อ่านเรื่องเสียว

รอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 10: เสน่หาเร้นลับในห้องชมดาว (The Celestial Liaison)

บทที่ 1: ท้องฟ้าจำลองส่วนตัวและชุดนอนไม่ได้นอน
ค่ำคืนวันศุกร์อันแสนเงียบสงบ ลมมรสุมพัดพาเอาความฉ่ำเย็นของละอองฝนจาง ๆ มากระทบกระจกบานยักษ์อีกครั้ง ภายในคฤหาสน์หรูชั้นบนสุดของ กวิน มีห้องลับห้องหนึ่งที่เขาภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก มันคือ "ห้องชมดาวโดมกระจก" ที่ถูกออกแบบเป็นเพดานแก้วทรงกลม สามารถมองเห็นดวงดาวและท้องฟ้ายามค่ำคืนได้รอบทิศทาง คืนนี้แสงดาวดวงน้อยระยิบระยับสลับกับแสงเมืองไกลตา ขับให้บรรยากาศดูลึกลับชวนหลงใหล
รินดา ยืนกอดอกมองกลุ่มดาวอยู่ใจกลางห้อง เธอสวมใส่ชุดนอนไม่ได้นอนผ้าตาข่ายซีทรูสีขาวบางเบาขลิบลูกไม้ ตัวชุดสั้นเสมอหูและบางใสจนเผยให้เห็นสัดส่วนปทุมถันชูชันเด่นหรา และรอยเว้าส่วนโค้งของสะโพกสาวอย่างชัดเจน แสงไฟนีออนสีน้ำเงินสลัวที่ซ่อนอยู่ตามขอบห้องยิ่งทำให้ผิวขาวละเอียดของเธอเปล่งประกายเย้ายวนใจ
"คืนนี้คุณงดงามกว่าดวงดาวทุกดวงบนฟ้านะครับ รินดา"
เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยกระซิบแผ่วข้างใบหู พร้อมกับวงแขนแกร่งที่สอดเข้ามาโอบรัดเอวคอดกิ่วของเธอจากด้านหลัง กวินก้าวเข้ามาในห้องโดยสวมเพียงกางเกงนอนผ้าแพรสีน้ำเงินเข้มตัวเดียว ท่อนบน เปลือยเปล่าเผยมัดกล้ามเนื้ออกกว้างและหน้าท้องลอนสวยที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายบุรุษเพศ ชายหนุ่มกดจูบซับลงบนลาดไหล่เนียน ไล่ขึ้นมาตามแนวลำคอระหง ขบเม้มติ่งหูเบา ๆ จนรินดาขนลุกซู่ด้วยความเสียวจี๊ด
"กวิน... อื้อ อย่าเพิ่งสิคะ รินกำลังดูดาวเพลิน ๆ อยู่เลย" รินดาเอ่ยประท้วงด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า มือบางเอื้อมไปกุมมือหนาของเขาที่เริ่มซุกซนเลื่อนไล้ขึ้นมาสัมผัสทรวงอกของเธอ
"ดาวบนฟ้าดูเมื่อไหร่ก็ได้ครับ... แต่ 'ดาว' ตรงหน้าผมตอนนี้ มันน่ามองและน่ารังแกกว่าเป็นไหน ๆ" กวินกระซิบตอบเสียงพร่า สายตาคมกริบจ้องมองยอดอกสีชมพูระเรื่อที่คัดตึงทะลุเนื้อผ้าตาข่ายบางเบาออกมารอคอยสัมผัส
บทที่ 2: บรรเลงรักเหนือฟูกนวมหนา
กวินพลิกตัวรินดาให้หันกลับมาสบตา นัยน์ตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยกระแสไฟสวาทที่พุ่งสูงจนรินดาแทบหลอมละลาย ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาฉกชิมความหวานจากริมฝีปากอิ่มทันที บดจูบอย่างเร่าร้อน ทรงพลัง และแฝงไปด้วยความกระหายหิว เรียวลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าสู่โพรงปากนุ่ม ตักตวงความหวานปานน้ำผึ้งอย่างไม่รู้จักอิ่ม รินดาครางอื้ออึงในลำคอ โอบแขนเรียวรอบคอแกร่ง ดันสะโพกมนเข้าหาบั้นเอวสอบของเขาอย่างลืมตัว
มือหนาของกวินเลื่อนลงต่ำ จัดการรั้งชุดนอนผ้าตาข่ายบางเบาขึ้นไปกองไว้ที่เหนืออก เผยสัดส่วนความเป็นสาวกึ่งกลางกายที่เนียนใสละเอียด บัดนี้ร่องสวาทสีชมพูเริ่มมีน้ำหวานใสชโลมเยิ้มออกมาต้อนรับบรรยากาศ ชายหนุ่มช้อนอุ้มร่างบางตรงไปยังฟูกนวมหนานุ่มที่วางอยู่ใจกลางห้องชมดาว
เขาประคองร่างเธอลงนอนอย่างแผ่วเบาก่อนจะก้าวตามขึ้นมาทาบทับ กวินก้มลงฝังใบหน้าเข้าหากลีบปทุมถันอวบอิ่ม อ้าปากครอบครองยอดอกข้างหนึ่งทันที เรียวลิ้นร้อนตวัดรัวเลียสลับกับการดูดดึงเน้น ๆ จนเกิดเสียงดัง "จ๊วบ... จ๊วบ..." ชวนเสียวระทึกใจ รินดาแอ่นอกรับสัมผัสร้อนแรง มือบางขยำเส้นผมหนาของเขาเพื่อระบายความสยิวที่แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย
"ซี้ด... กวิน... เสียวเหลือเกิน... ตรงนั้น... อ๊ะ อ๊ะ..." รินดาครางกระเส่า บิดกายไปมาเมื่อมือหนาอีกข้างของเขาเลื่อนต่ำลงไปกรีดกรายแยกกลีบเนื้อนุ่ม กดคลึงวนบนปุ่มกระสันเม็ดทับทิมเบา ๆ นิ้วกลางเรียวยาวสอดแทรกเข้าไปในช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะ ขยับเข้าออกรัวเร็วซอยยิบ น้ำรักไหลชโลมนิ้วมือของกวินจนเปียกชุ่ม เกิดเสียงแฉะชื้นกระตุ้นอารมณ์ดิบให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด
บทที่ 3: จังหวะรักสะท้านโดมแก้ว
กวินจัดการปลดเปลื้องกางเกงผ้าแพรของตัวเองออก ดันแก่นกายขนาดยักษ์ที่แข็งขัดตึง ร้อนผ่าว และชี้ชันผงาดง้ำตระหง่านอย่างน่ากลัว ชายหนุ่มแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาเรียวสวยที่แยกออกกว้างต้อนรับสัมผัส เขาจับแก่นกายร้อนผ่าวถูไถไปตามรอยแยกเย้ายวนใจเพื่อชโลมน้ำหวานหล่อลื่น ก่อนจะสะกดอารมณ์กดสะโพกสอบดันส่วนหัวเข้าสู่ความคับแน่นทีละน้อย ทว่าหนักแน่นจนสุดโคนกระแทกเนินเนื้อสาวดัง "ปึก!"
"กรี๊ด!... ซี้ด... กวิน... มันใหญ่มาก... ลึกจนจุก... อื้อ..." รินดาแหงนหน้าอ้าปากครางลั่นห้องโดมแก้ว สองมือเล็กจิกฟูกนวมแน่น ความยิ่งใหญ่บดเบียดเข้าลึกจนรู้สึกเสียวสะท้านไปถึงทรวงบิดกายเร่า ๆ
"อ่า... รินดา ซี้ด... แน่นเหลือเกิน ตอดรัดผมดีเหลือเกินคนดี" กวินสูดปากครางยาว ชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ จากนั้นจึงค่อย ๆ เร่งความเร็วและรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นสะท้อนก้องห้อง "พั่บ ๆ ๆ ๆ!" สอดประสานไปกับเสียงละอองฝนด้านนอก
กวินจับเรียวขาสวยทั้งสองข้างของรินดาให้ยกขึ้นพาดบ่ากว้าง ท่วงท่านี้ทำให้แก่นกายยักษ์มุดลึกเข้าไปบดขยี้จุดกระสันภายในได้อย่างเต็มเหนี่ยว ชายหนุ่มซอยสะโพกยับยิบสวนเข้าลึกสุดโคน ทุกครั้งที่กระแทกเข้าใส่ รินดาจะตาพร่ามัว ครางเสียงหลงไม่เป็นภาษา ร่อนสะโพกสวนตอบรับแรงกระแทกอย่างลืมอาย
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... กวิน... แรงอีก... ตรงนั้น... ซี๊ดดด มันเสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊ายยย" รินดาร้องครางลั่น ร่างกายกระตุกเกร็ง ช่องทางรักบีบรัดแก่นกายชายหนุ่มรัวถี่ราวกับชีพจรเต้น นำพาเธอแตะขอบสวรรค์ชั้นฟ้าล่วงหน้าไปก่อนอย่างสุขล้น
กวินครามกระหึ่มในลำคอ เร่งความเร็วขยับสะโพกซอยยิบเน้น ๆ ในจังหวะสุดท้ายสามสี่ครั้งรุนแรง ก่อนจะกดแช่แก่นกายฝังลึก ปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นพุ่งพรวดเข้าสู่ส่วนลึกสุดของกายสาวจนล้นทะลักไหลย้อยออกมาเปรอะเปื้อนฟูกนอน เขากอดรัดร่างบางไว้แน่น หายใจหอบเหนื่อยระรัวพากันแตะขอบสวรรค์ชั้นฟ้าร่วมกันภายใต้แสงดาว
บทที่ 4: สัญญาณรักใต้หมู่ดาวชั่วนิรันดร์
ความเงียบสงบกลับเข้าปกคลุมห้องชมดาวโดมแก้วอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งสองที่สอดประสานกันอย่างเป็นจังหวะ กวินค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกอย่างนุ่มนวล น้ำรักบางส่วนไหลย้อยออกมา ชายหนุ่มดึงร่างที่อ่อนระทวยของรินดาเข้ามาสวมกอดไว้ในอ้อมแขนอันอบอุ่น นำผ้าห่มผืนหนามาคลุมกายให้เธออย่างทะนุถนอม
"มีความสุขไหมครับคนดี ห้องชมดาวของผมทำคุณเพลียเลยนะ" กวินเอ่ยเย้าพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ขณะก้มลงจูบซับหน้าผากมนของรินดาที่นอนหนุนตักเขาอยู่
"คนบ้า... แกล้งรินอยู่เรื่อยเลย พามาดูดาวแท้ ๆ แต่กลับทำเรื่องลามก" รินดาเอ่ยอุบอิบ ใบหน้าแดงก่ำ ซุกหน้าเข้าหาหน้าท้องแกร่งของเขาด้วยความเขินอาย แต่ในใจกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขล้ำลึกอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต
กวินใช้นิ้วเรียวสางผมที่เปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อของเธอเล่นเบา ๆ สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้งและมั่นคง "รินดา... ดวงดาวบนฟ้าอาจจะมีวันดับแสง แต่ความรักและอารมณ์ปรารถนาที่ผมมีให้คุณ มันจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์เหมือนหมู่ดาวพวกนี้ อยู่เป็นความสุขและคู่ชีวิตของผมตลอดไปนะคร้บ"
รินดาเงยหน้าขึ้นสบตาคมคาย ความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทำให้กำแพงในใจของเธอไม่มีวันเกิดขึ้นอีกต่อไป เธอเอื้อมมือไปกุมมือหนาของเขาไว้แน่น "ค่ะกวิน... รินก็รักและผูกพันจนไปไหนไม่รอดแล้วเหมือนกันค่ะ"
กวินยิ้มกว้างด้วยความตื้นตันใจ เขาโน้มตัวลงมาประทับจูบที่นุ่มนวลและอ่อนหวานบนริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง รสสวาทอันเร่าร้อนในห้องชมดาวไม่ได้จบลงเพียงแค่ความต้องการทางเนื้อหนัง แต่งแต้มไปด้วยเส้นด้ายแห่งความผูกพันที่ถักทอร้อยรัดหัวใจของคนทั้งสองให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างแนบแน่นตราบจนชั่วนิรันดร