รอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 9: บทเรียนรักในห้องทำงานส่วนตัว อ่านเรื่องเสียวรอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 9: บทเรียนรักในห้องทำงานส่วนตัว (The Executive Session)
บทที่ 1: แฟ้มเอกสารและสายตาที่แปรเปลี่ยนค่ำคืนวันจันทร์อันแสนเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานมาตลอดทั้งวัน ภายในห้องทำงานส่วนตัวของ
กวิน ที่บ้านพัก แสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะสลัวขับให้ห้องทำงานโมเดิร์นคลาสสิกนี้ดูเงียบสงบและเป็นส่วนตัวอย่างยิ่ง เสียงสายฝนระลอกใหม่เริ่มตกลงมากระทบกระจกหน้าต่างเบา ๆ คล้ายกับค่ำคืนแรกที่พวกเขาได้พบกัน
รินดา ยืนถอนหายใจอยู่ข้างโต๊ะทำงานไม้ตัวหนา เธอเพิ่งหอบแฟ้มรายงานสรุปโครงการใหญ่มาส่งให้ชายหนุ่มตรวจทานในฐานะที่เขาเป็นที่ปรึกษาพิเศษของบริษัท
คืนนี้รินดาอยู่ในชุดพนักงานออฟฟิศที่ดูเรียบร้อยทว่าเย้ายวน เสื้อเชิ้ตสีขาวผ้าไหมเนื้อบางพอดีตัวถูกปลดกระดุมเม็ดบนออกสองเม็ด เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนและสร้อยคอทองคำขาวเส้นเล็ก กระโปรงทรงสอบสีดำยาวเหนือเข่ารัดรัดสะโพกผายกลมกลึงได้อย่างไร้ที่ติ
"เอกสารทั้งหมดเรียบร้อยแล้วค่ะกวิน ตรวจเช็กดูอีกทีนะคะ รินจะได้ขอตัวกลับ" รินดาเอ่ยเสียงนุ่ม ทว่าสายตาแอบชำเลืองมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานหนังแท้ตัวใหญ่
กวินที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้มปลดกระดุมคอและพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอกไม่ได้ละสายตาไปมองแฟ้มเอกสารเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาคมกริบของเขาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าหวานของหญิงสาวและเลื่อนลงมาที่เนินอกอวบอิ่มอย่างเปิดเผย ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะก้าวเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอในระยะประชิด
"งานน่ะเอาไว้ทีหลังเถอะครับรินดา ตอนนี้ผมไม่มีสมาธิมองตัวเลขในกระดาษเลยสักตัว" กวินกระซิบเสียงทุ้มต่ำ ลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารดหน้าผากมน สองมือหนาเลื่อนไปจับเอวบางของเธอไว้แน่น ดึงรั้งร่างระหงให้ขยับเข้ามาแนบชิดกับบั้นเอวสอบของเขา
"กวิน... อื้อ อย่าเพิ่งกวนสิคะ นี่มันเรื่องงานนะ" รินดาประท้วงอุบอิบ ทว่าสองมือเรียวกลับยกขึ้นเกาะไหล่หนาของเขาไว้เพื่อพยุงตัว ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อเมื่อสัมผัสได้ถึงความแข็งขืนกลางลำตัวของเขาที่ดุนดันหน้าขาของเธอผ่านเนื้อผ้า
บทที่ 2: รสชาติรักบนโต๊ะทำงานและบานประตูปิดตายกวินไม่เปิดโอกาสให้เธอได้พูดพร่ำเพื่อ الشิมความหวาน เขาโน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากหนาเข้ากับกลีบปากนุ่มของรินดาทันที สัมผัสแรกเต็มไปด้วยความกระหายหิวและรุนแรง เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากสาวอย่างหนักหน่วง รินดาครางอื้ออึงในลำคอ ปล่อยให้ความเสียวซ่านแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย สองมือขยำอกเสื้อเชิ้ตของเขาจนยับยู่ยี่
มือหนาของกวินกวาดแฟ้มเอกสาร ปากกา และโน้ตบุ๊กบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อดีไปด้านข้างอย่างไม่ใยดีจนเกิดเสียงดังโครมคราม ชายหนุ่มช้อนข้อพับเข่าของรินดาขึ้นแล้วอุ้มร่างบางขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานกว้าง สองขาเรียวสวยสวมถุงน่องเนื้อบางสีดำถูกแยกออกกว้างโดยอัตโนมัติ กวินแทรกตัวเข้ามาระหว่างกลาง ดึงเนคไทของตัวเองออกแล้วจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของรินดาออกทีละเม็ดอย่างรวดเร็ว
"ซี้ด... คุณเซ็กซี่มากรินดา ชุดทำงานชุดนี้มันทำให้ผมอยากรังแกคุณชะมัด" กวินครางพร่าชิดผิวแก้มเนียน ขณะที่เสื้อเชิ้ตตัวบางถูกแหวกออก เผยให้เห็นบราเซียลูกไม้สีดำสนิทที่โอบอุ้มเต้าทรงอวบอิ่มจนล้นทะลัก ยอดอกคัดตึงสู้มือผ่านเนื้อผ้าลูกไม้
ชายหนุ่มไม่รอช้า ก้มลงฝังใบหน้าเข้าหาทรวงอกนุ่ม อ้าปากครอบครองยอดปทุมถันผ่านเนื้อผ้าบราเซีย ลิ้นร้อนตวัดรัวดูดดึงจนผ้าลูกไม้เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย สลับกับการบีบเค้นเต้าเนื้อนุ่มอย่างหนักมือ รินดาแอ่นอกเข้าหาปากร้อน ขนลุกซู่ด้วยความสยิวเกร็ง สองมือจิกขอบโต๊ะทำงานแน่นจนนิ้วซีดขาว
"อ๊ะ... กวิน... ซี๊ด... เสียวเหลือเกิน... ตรงนั้น... อื้ม..." รินดาครางกระเส่า สายตาพร่ามัวมองดูหัวไหล่กว้างของชายหนุ่มที่กำลังซุกไซ้ร่างกายของเธออย่างเมามัน มือหนาอีกข้างของเขาเลื่อนต่ำลงไปใต้กระโปรงทรงสอบ ลูบไล้ผ่านความเนียนละเอียดของถุงน่องเนื้อบาง ขยับสูงขึ้นจนถึงขอบกางเกงในตัวจิ๋วที่บัดนี้แฉะชื้นชโลมไปด้วยน้ำหวานแห่งความต้องการ
บทที่ 3: บทบรรเลงสวาทสะท้านห้องทำงานกวินใช้นิ้วเรียวแกร่งเกี่ยวแพนตี้ตัวจิ๋วและถุงน่องให้หลุดพ้นไปจากเรียวขาสวยทิ้งลงบนพื้นห้องอย่างไม่ใยดี ก่อนจะจัดการปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงของตัวเอง ดันแก่นกายขนาดยักษ์ที่ขยายใหญ่ตื่นตัวเต็มที่ ร้อนผ่าวและแข็งปั๋งชี้หน้าขึ้นมาอย่างน่ากลัว มีน้ำเยิ้มใสตรงส่วนหัวบ่งบอกว่าเขาพร้อมที่จะออกรบเต็มอัตรา
ชายหนุ่มจับขาเรียวทั้งสองข้างของรินดาให้ยกขึ้นพาดบ่ากว้าง ท่วงท่านี้ทำให้ร่องรักสีสดเยิ้มฉ่ำเปิดอ้าลอยเด่นต่อสายตา กวินจับท่อนเอ็นยักษ์ถูไถไปตามรอยแยกสาวชโลมน้ำหวานจนทั่ว ก่อนจะกดสะโพกสอบดันความยิ่งใหญ่แทรกซึมเข้าสู่ช่องทางรักที่ตอดรัดแน่นหนึบทันทีจนสุดโคนกระแทกเข้าลึกถึงจุดกระสันภายใน
"กรี๊ด!... ซี้ด... กวิน... มันแน่น... จุกค่ะ... อื้อ..." รินดาแหงนหน้าอ้าปากครางลั่นห้องทำงาน สองมือเล็กจิกขอบโต๊ะไม้แน่น ความใหญ่โตบดเบียดเข้าลึกจนรู้สึกแน่นคับไปหมดทั้งท้อง ร่างกายของเธอสั่นสะท้อนรับสัมผัสอันป่าเถื่อนทว่าซาบซ่านรัญจวน
"อ่า... รินดา ซี้ด... แน่นเหลือเกิน ตอดรัดผมดีเหลือเกินคนดี" กวินสูดปากครางยาวด้วยความเสียวซ่าน ชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ จากนั้นจึงค่อย ๆ เร่งความเร็วและรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นสะท้อนก้องห้องทำงาน "พั่บ ๆ ๆ ๆ!" สลับกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งสอง
กวินจับร่างบางของรินดาให้พลิกคว่ำลงไปกับโต๊ะทำงาน ในท่าคลานเข่า สะโพกผายลอยเด่นขาวเนียนชวนน้ำลายสอ ชายหนุ่มไม่รอช้าสวนกระแทกความต้องการเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างหนักหน่วงยับยิบ มือหนาเอื้อมไปบีบเค้นสะโพกมนและทรวงอกอวบอิ่มที่แกว่งไกวตามแรงกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่เขาลงน้ำหนัก แก่นกายยักษ์จะมุดลึกเข้าไปบดขยี้จุดกระสันภายในจนรินดาตาพร่า ครางระเส่าไม่เป็นศัพท์ เสียงครางของเธอสอดประสานไปกับสายลมและสายฝนยามค่ำคืน
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... กวิน... ลึกไป... ตรงนั้น... ซี๊ดดด มันเสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊ายยย ย้ำตรงนั้นแรง ๆ ค่ะ" รินดาร้องครางไม่เป็นภาษา ร่อนสะโพกสวนรับแรงอัดอย่างลืมอาย ความกระสันอยากทำให้เธอเสร็จสมล่วงหน้าไปก่อน ร่างกายกระตุกเกร็ง ช่องทางรักบีบรัดแก่นกายชายหนุ่มรัวถี่ราวกับชีพจรเต้น
กวินครามอื้อในลำคอ เร่งความเร็วขยับสะโพกซอยยิบในจังหวะสุดท้ายเน้น ๆ สามสี่ครั้งรุนแรง ก่อนจะกดแช่แก่นกายฝังลึก ปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นพุ่งพรวดเข้าสู่ส่วนลึกสุดของกายสาวจนล้นทะลักไหลย้อยลงมาตามโคนขาขาว เขากอดรัดร่างบางไว้แน่นจากด้านหลัง หายใจหอบเหนื่อยระรัวพากันแตะขอบสวรรค์ชั้นฟ้าร่วมกัน
บทที่ 4: สัญญาณรักที่สลักแน่นในหัวใจสายฝนภายนอกเริ่มซาเม็ดลง ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายดินและความเย็นฉ่ำของค่ำคืน แต่ภายในห้องทำงานส่วนตัวกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นอายสวาทที่คละคลุ้ง กวินค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกอย่างนุ่มนวล น้ำรักบางส่วนไหลย้อยออกมาเปรอะเปื้อนโต๊ะทำงานไม้ ชายหนุ่มอุ้มร่างที่อ่อนระทวยของรินดาลงมาจากโต๊ะ พาเธอมานอนพักผ่อนที่โซฟาหนังตัวยาวในห้อง นำเสื้อเชิ้ตของเขามาคลุมกายให้เธออย่างทะนุถนอม
"เหนื่อยไหมครับคนดี รายงานสรุปคืนนี้ทำคุณเพลียเลยนะ" กวินเอ่ยเย้าพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ขณะก้มลงจูบซับหน้าผากมนของรินดาที่นอนหนุนตักเขาอยู่
"คนบ้า... แกล้งรินอยู่เรื่อยเลย บนโต๊ะทำงานก็ไม่เว้น เอกสารยับหมดแล้วเห็นไหมคะ" รินดาเอ่ยอุบอิบ ใบหน้าแดงก่ำ ซุกหน้าเข้าหาหน้าท้องแกร่งของเขาด้วยความเขินอาย แต่ในใจกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขล้ำลึกอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต
กวินใช้นิ้วเรียวสางผมที่เปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อของเธอเล่นเบา ๆ สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้งและมั่นคง "รินดา... เอกสารพวกนั้นพิมพ์ใหม่เมื่อไหร่ก็ได้ แต่ความรักและบทเรียนรักที่เรามีร่วมกันในคืนนี้ มันสลักแน่นในใจผมจนลบไม่ออกแล้วล่ะ อยู่เป็นความสุขและคู่ชีวิตของผมตลอดไปนะคร้บ"
รินดาเงยหน้าขึ้นสบตาคมคาย ความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทำให้กำแพงในใจของเธอไม่มีวันเกิดขึ้นอีกต่อไป เธอเอื้อมมือไปกุมมือหนาของเขาไว้แน่น "ค่ะกวิน... รินก็รักและผูกพันจนไปไหนไม่รอดแล้วเหมือนกันค่ะ"
กวินยิ้มกว้างด้วยความตื้นตันใจ เขาโน้มตัวลงมาประทับจูบที่นุ่มนวลและอ่อนหวานบนริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง รสสวาทอันเร่าร้อนในห้องทำงานส่วนตัวไม่ได้จบลงเพียงแค่ความต้องการทางเนื้อหนัง แต่งแต้มไปด้วยเส้นด้ายแห่งความผูกพันที่ถักทอร้อยรัดหัวใจของคนทั้งสองให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างแนบแน่นตราบจนชั่วนิรันดร