รอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 7: อารมณ์พรั่งพรูในห้องสมุดส่วนตัว อ่านเรื่องเสียวรอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 7: อารมณ์พรั่งพรูในห้องสมุดส่วนตัว (The Private Library Passion)
บทที่ 1: กลิ่นกระดาษและความเงียบสงบบ่ายวันอาทิตย์ที่แสนเงียบสงบ ท้องฟ้าภายนอกเริ่มมืดครึ้มด้วยเค้าลางของฝนฤดูร้อนที่กำลังจะตั้งเค้ามาอีกครั้ง ภายในคฤหาสน์หรูของครอบครัว
กวิน มีห้องสมุดส่วนตัวขนาดใหญ่ที่ตกแต่งด้วยไม้โอ๊กสีเข้มสไตล์คลาสสิก ชั้นวางหนังสือสูงจรดเพดานนับสิบชั้นอัดแน่นไปด้วยตำราและวรรณกรรมเก่าแก่ กลิ่นอายของกระดาษและความเงียบสงบทำให้ห้องนี้ดูลึกลับและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์
รินดา อยู่ในชุดเสื้อคาร์ดิแกนไหมพรมตัวสั้นสีชมพูอ่อน แมตช์กับกระโปรงพลีทสั้นเหนือเข่าสีเทา ดูราวกับนักศึกษา สาวน้อยผู้อ่อนหวาน เธอจำต้องมาช่วยกวินจัดระเบียบเอกสารและหนังสือเก่าตามคำชวน ร่างบางกำลังเอื้อมมือขึ้นสุดแขนเพื่อหยิบหนังสือปกหนังเล่มหนาบนชั้นวางชั้นบนสุด จนชายเสื้อไหมพรมเลิกขึ้นเผยให้เห็นผิวหน้าท้องแบนราบและขอบเอวกระโปรงหมิ่นเหม่
"ให้ผมช่วยดีกว่าครับ"
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นประชิดแผ่นหลัง พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของกวินที่ขยับเข้ามาซ้อนทับจนแผ่นหลังเนียนของเธอเบียดเข้ากับแผงอกกว้างอันอบอุ่นของเขา ชายหนุ่มเอื้อมมือแกร่งขึ้นไปหยิบหนังสือเล่มนั้นลงมาได้อย่างง่ายดาย แต่เขาไม่ได้ผละตัวออกไป สายตาคมกริบกวาดมองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีระเรื่อของรินดาในระยะห่างเพียงไม่ถึงคืบ
"ขะ... ขอบคุณค่ะกวิน" รินดาเอ่ยเสียงสั่น พยายามจะหันตัวกลับ แต่กวินกลับใช้แขนทั้งสองข้างยันชั้นหนังสือไว้ ตรึงร่างบางให้อยู่ในพันธนาการของอ้อมแขนเขา
"วันนี้คุณแต่งตัวน่ารักมากเลยรินดา น่ารักจนผมไม่มีสมาธิจัดหนังสือเลยสักเล่ม" กวินกระซิบพร่า ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดพวงแก้มใส ชายหนุ่มอยู่ในชุดเสื้อยืดพอดีตัวสีขาวและกางเกงผ้าเนื้อนุ่มสีเทา ขับให้เห็นสรีระความเป็นชายได้อย่างเด่นชัด
บทที่ 2: เพลิงสวาทบนโต๊ะทำงานไม้โอ๊กกวินไม่ปล่อยให้ความเงียบงันเนิ่นนาน เขาโน้มใบหน้าลงมาประทับริมฝีปากหนาเข้ากับกลีบปากนุ่มของรินดาทันที รสจูบเริ่มต้นด้วยความโหยหาและนุ่มนวล ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนเมื่อเรียวลิ้นร้อนของชายหนุ่มแทรกซึมเข้าไปเกี่ยวกระหวัดตักตวงความหวานภายในอย่างละโมบ รินดาครางแผ่วในลำคอ สองมือเรียวยกขึ้นขยำอกเสื้อของเขาแน่น ร่างกายเริ่มสั่นสะท้านด้วยกระแสอารมณ์สวาทที่ถูกจุดติดอย่างง่ายดาย
มือหนาของกวินเลื่อนลงต่ำ ลูบไล้ผ่านสะโพกกลมกลึงก่อนจะสอดเข้าไปใต้กระโปรงพลีทสั้นสีเทา นิ้วเรียวยาวสัมผัสเข้ากับต้นขาอ่อนเนียนลื่นมือ ขยับสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงขอบแพนตี้ลูกไม้ตัวจิ๋ว ชายหนุ่มใช้นิ้วแกร่งกรีดกรายผ่านเนื้อผ้าบางเบา สัมผัสเข้ากับร่องรักกึ่งกลางลำตัวสาวที่บัดนี้อุ่นร้อนและเริ่มมีน้ำหวานใสชโลมออกมาจนแฉะชื้น
"ซี้ด... รินดา คุณพร้อมสำหรับผมอีกแล้วใช่ไหมครับ" กวินผละริมฝีปากออกมากระซิบถาม สายตาเชื่อมปรอย
"กวิน... อ๊ะ... ตรงนี้ห้องสมุดนะคะ เดี๋ยวใครมาเห็น..." รินดาร้องห้ามเสียงสั่นพร่า ทว่าร่างกายกลับแอ่นสะโพกเข้าหานิ้วมือของเขาอย่างทรยศความตั้งใจ
"ไม่มีใครกล้าเข้ามาหรอกครับ ผมล็อกประตูข้างนอกไว้หมดแล้ว" กวินส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะช้อนอุ้มร่างระหงขึ้นมาวางบนโต๊ะทำงานไม้โอ๊กตัวใหญ่ใจกลางห้อง เอกสารและปากกาถูกมือหนากวาดเลื่อนไปด้านข้างอย่างไม่ใยดี สองขาเรียวสวยของรินดาถูกแยกออกกว้าง เผยให้เห็นเนินเนื้อสามเหลี่ยมทองคำที่ปิดกั้นไว้ด้วยกางเกงในลูกไม้สีหวาน
บทที่ 3: จังหวะรักสลับกลิ่นอายคลาสสิกกวินจัดการดึงแพนตี้ตัวจิ๋วของเธอให้พ้นไปจากเรียวขา ก่อนจะปลดเปลื้องกางเกงของตัวเองออก เผยให้เห็นท่อนเอ็นยักษ์ขนาดยักษ์ที่แข็งขัดตึง ชี้ชันตระหง่านอย่างน่ากลัว ตรงส่วนหัวเห็ดมีน้ำเยิ้มใสบงบอกถึงความต้องการอันเปี่ยมล้น ชายหนุ่มจับแก่นกายร้อนผ่าวถูไถไปตามรอยแยกสีชมพูระเรื่อซับน้ำหวานเพื่อความหล่อลื่น ก่อนจะกดสะโพกสอบดันความยิ่งใหญ่เข้าสู่ช่องทางรักที่ตอดรัดแน่นหนึบทันทีจนสุดโคน
"กรี๊ด!... ซี้ด... กวิน... มันแน่นมาก จุกค่ะ... อื้อ..." รินดาแหงนหน้าอ้าปากครางลั่นห้องสมุด สองมือเล็กจิกขอบโต๊ะไม้โอ๊กแน่นจนขึ้นข้อขาว ความใหญ่โตบดเบียดเข้าลึกจนถึงจุดกระสันภายใน ร่างกายของเธอสั่นสะท้านรับสัมผัสอันป่าเถื่อนทว่าซาบซ่าน
"อ่า... รินดา ซี้ด... แน่นเหลือเกิน ตอดรัดผมแน่นมาก" กวินสูดปากครางยาวด้วยความฟิน ชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ จากนั้นจึงค่อย ๆ เร่งความเร็วและรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นสะท้อนก้องห้องสมุดอันเงียบสงบ "พั่บ ๆ ๆ ๆ!" สลับกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งสอง
กวินจับร่างบางของรินดาให้พลิกคว่ำลงไปกับโต๊ะทำงาน ในท่าคลานเข่า สะโพกผายลอยเด่นขาวเนียนชวนน้ำลายสอ ชายหนุ่มไม่รอช้าสวนกระแทกความต้องการเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างหนักหน่วงยับยิบ มือหนาเอื้อมไปบีบเค้นสะโพกมนและเลิกเสื้อไหมพรมขึ้นเพื่อบีบเค้นทรวงอกอวบอิ่มที่แกว่งไกวตามแรงกระแทกกระทั้น
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... กวิน... ลึกไป... ตรงนั้น... ซี๊ดดด มันเสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊ายยย" รินดาร้องครางไม่เป็นภาษา ร่อนสะโพกสวนรับแรงอัดอย่างลืมอาย ความกระสันอยากทำให้เธอเสร็จสมล่วงหน้าไปก่อน ร่างกายกระตุกเกร็ง ช่องทางรักบีบรัดแก่นกายชายหนุ่มรัวถี่ราวกับชีพจรเต้น
กวินครามกระหึ่มในลำคอ เร่งความเร็วขยับสะโพกซอยยิบในจังหวะสุดท้ายเน้น ๆ สามสี่ครั้งรุนแรง ก่อนจะกดแช่แก่นกายฝังลึก ปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นพุ่งพรวดเข้าสู่ส่วนลึกสุดของกายสาวจนล้นทะลักไหลย้อยลงมาตามโคนขาขาว เขากอดรัดร่างบางไว้แน่นจากด้านหลัง หายใจหอบเหนื่อยระรัวพากันแตะขอบสวรรค์ชั้นฟ้าท่ามกลางความเงียบสงบของห้องสมุด
บทที่ 4: ความรักที่สลักลึกในใจเสียงฝนฤดูร้อนเริ่มเทกระหน่ำลงมาภายนอกหน้าต่างกระจก ช่วยขับเน้นให้บรรยากาศภายในห้องสมุดส่วนตัวกลับมาเงียบสงบและเต็มไปด้วยกลิ่นอายสวาทที่อบอวล กวินค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกอย่างนุ่มนวล น้ำรักบางส่วนไหลย้อยออกมาเปรอะเปื้อนโต๊ะทำงานไม้ ชายหนุ่มอุ้มรินดาลงมานอนพักผ่อนบนโซฟาหนังตัวใหญ่ นำเสื้อคาร์ดิแกนมาคลุมกายให้เธออย่างทะนุถนอม
"เหนื่อยไหมครับคนดี ห้องสมุดของผมทำคุณเพลียเลยนะ" กวินเอ่ยเย้าพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ขณะก้มลงจูบซับน้ำตาที่ปริ่มขอบตาของรินดาด้วยความเอ็นดู
"คนบ้า... รินไม่คิดเลยว่าคุณจะกล้าทำรุ่มร่ามในห้องสมุดแบบนี้" รินดาเอ่ยอุบอิบ ใบหน้าแดงก่ำ ซุกหน้าเข้าหาแผงอกแกร่งของเขาด้วยความเขินอาย แต่ในใจกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขล้ำลึกอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต
กวินใช้นิ้วเรียวสางผมที่เปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อของเธอเล่นเบา ๆ สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้งและมั่นคง "รินดา... ไม่ว่าจะที่ไหน บรรยากาศแบบไหน ความรักและอารมณ์ปรารถนาที่ผมมีให้คุณมันไม่เคยลดลงเลย มีแต่จะเพิ่มขึ้นทุกวัน อยู่เป็นความสุขและคู่ชีวิตของผมตลอดไปนะคร้บ"
รินดาเงยหน้าขึ้นสบตาคมคาย ความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทำให้กำแพงในใจของเธอไม่มีวันเกิดขึ้นอีกต่อไป เธอเอื้อมมือไปกุมมือหนาของเขาไว้แน่น "ค่ะกวิน... รินก็รักและผูกพันจนไปไหนไม่รอดแล้วเหมือนกันค่ะ"
กวินยิ้มกว้างด้วยความตื้นตันใจ เขาโน้มตัวลงมาประทับจูบที่นุ่มนวลและอ่อนหวานบนริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง รสสวาทอันเร่าร้อนในห้องสมุดส่วนตัวไม่ได้จบลงเพียงแค่ความต้องการทางเนื้อหนัง แต่งแต้มไปด้วยเส้นด้ายแห่งความผูกพันที่ถักทอร้อยรัดหัวใจของคนทั้งสองให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างแนบแน่นตราบจนชั่วนิรันดร