รอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 6: อารมณ์ลับในห้องรับรองหรู อ่านเรื่องเสียวรอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 6: อารมณ์ลับในห้องรับรองหรู (The Executive Escape)
บทที่ 1: การกลับมาของความปรารถนาหลังจากทริปบังกะโลริมหาดอันแสนหวานสิ้นสุดลง
กวิน และ
รินดา ก็ต้องกลับสู่โลกแห่งความจริงในเมืองกรุง วันนี้รินดาต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงต้อนรับพันธมิตรทางธุรกิจรายใหญ่ของบริษัท ซึ่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางสุขุมวิท เธอสวมชุดราตรีเกาะอกสีน้ำเงินเข้มผ่าสูงโชว์ขาอ่อนขาวเนียน ผมยาวถูกรวบขึ้นเผยให้เห็นลำคอระหงและลาดไหล่กลมกลึงเด่นสง่า ท่ามกลางผู้คนมากมายในงาน สายตาของเธอคอยกวาดมองหาใครบางคนอยู่ตลอดเวลา
"แต่งตัวสวยขนาดนี้ กะจะให้ผมคลั่งตายเลยหรือเปล่าครับ"
เสียงทุ้มอันคุ้นเคยกระซิบแผ่วมาจากด้านหลัง รินดาหันไปพบกับกวินในชุดสูทสากลสีดำสนิทที่ตัดเย็บอย่างประณีต ขับให้เขาดูหล่อเหลาและทรงเสน่ห์ราวกับนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล สายตาของกวินจ้องมองเธอด้วยความปรารถนาที่ปิดไม่มิด รินดาแอบอมยิ้มก่อนจะยื่นแก้วแชมเปญในมือให้เขา
"กวินก็แต่งตัวหล่อเกินไปค่ะ รินเห็นสาว ๆ ในงานแอบมองคุณตั้งหลายคนแล้วนะ" รินดาเอ่ยแกล้งประชดด้วยน้ำเสียงกระเซ้า
"พวกเธอจะมองยังไงผมก็ไม่สนใจหรอกครับ เพราะคนเดียวที่ผมอยาก 'มอง' และ 'สัมผัส' ในคืนนี้... ยืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว" กวินขยับเข้ามาชิดจนได้กลิ่นน้ำหอมหรูหราจากตัวเธอ ชายหนุ่มเอื้อมมือไปกุมมือบางของเธอไว้หลวม ๆ ก่อนจะเอ่ยชวนด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ "ในงานคนเยอะและเสียงดังเกินไป ผมจองห้องรับรองพิเศษ (VVIP Lounge) ชั้นบนสุดไว้... ไปดื่มต่อกับผมข้างบนดีกว่าไหมครับ?"
รินดาใจเต้นรัวเมื่อสบสายตาร้อนแรงคู่คู่เดิม ความเสียวซ่านจาง ๆ แล่นริ้วขึ้นมาที่กึ่งกลางลำตัวทันทีอย่างห้ามไม่ได้ เธอกระซิบตอบเสียงแผ่ว "รินตามใจคุณค่ะกวิน"
บทที่ 2: เพลิงสวาทหลังบานประตูล็อกภายในห้องรับรอง VVIP บนชั้น 42 ตกแต่งอย่างหรูหราด้วยเฟอร์นิเจอร์หนังแท้โทนสีเข้ม แสงไฟในห้องถูกปรับให้สลัวและโรแมนติก มีกระจกบานใหญ่สูงตั้งแต่เพดานจรดพื้นเผยให้เห็นวิวแสงสีของตึกระฟ้าในกรุงเทพฯ ยามค่ำคืน ทันทีที่บานประตูหนาหนักปิดลงและล็อกสนิท กวินก็ไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขาหมุนตัวรินดาเข้าหาฝาผนังห้องทันที
"กวิน... อ๊ะ..." รินดาร้องอุทานเบา ๆ เมื่อแผ่นหลังเนียนสัมผัสกับผนังห้องที่เย็นเฉียบ แต่ความเย็นนั้นถูกลบเลือนไปทันทีเมื่อร่างกายหนาใหญ่ของกวินบดเบียดเข้าหาเธอจนไม่มีช่องว่าง
ริมฝีปากหนาฉกวูบลงมาครอบครองปากอิ่มสีแดงระเรื่ออย่างดุดันและหิวกระหาย จูบครั้งนี้ไม่มีความนุ่มนวลเหมือนในงานเลี้ยงด้านล่าง มันเต็มไปด้วยความกระสันอยากที่ถูกอัดอั้นมาตลอดทั้งเย็น เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปตักตวงความหวานภายในช่องปากสาวอย่างหนักหน่วง รินดาครางอื้ออึงในลำคอ สองมือเรียวยกขึ้นโอบรอบคอแกร่ง ดึงรั้งให้เขาบดจูบเธอให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
มือหนาของกวินเริ่มซุกซน เขาเลื่อนลงไปลูบไล้สะโพกผายงอนงามผ่านเนื้อผ้าไหมราตรี นวดเฟ้นก้นอนงค์อย่างมันมือ ก่อนจะค่อย ๆ ตลบชายกระโปรงราตรีตัวยาวขึ้นมาอยู่ที่เอว เผยให้เห็นขาอ่อนขาวผ่องสะท้อนแสงไฟสลัว และแพนตี้ลูกไม้ซีทรูสีดำตัวจิ๋วที่แทบปิดบังเนินเนื้อสาวเอาไว้ไม่มิด
"ซี้ด... รินดา คุณใส่ชุดนี้แล้วเซ็กซี่ชะมัด" กวินผละปากออกมากระซิบเสียงแหบพร่า นิ้วแกร่งสอดแทรกผ่านขอบกางเกงในตัวจิ๋วเข้าไปสัมผัสกับร่องรักสีชมพูที่บัดนี้อุ่นร้อนและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานใสที่เอ่อล้นออกมาต้อนรับเขา
บทที่ 3: บทเพลงรักระทึกชั้นฟ้า"อื้ม... กวิน... เสียวค่ะ... ตรงนั้น..." รินดาแหงนหน้าซบผนังห้อง ครางกระเส่าเมื่อนิ้วเรียวของกวินเริ่มกรีดกรายกดเน้นบนปุ่มกระสันเบา ๆ สลับกับส่งนิ้วกลางเข้าไปสำรวจในช่องทางอุ่นที่ตอดรัดนิ้วของเขาแน่นหนึบ เสียงแฉะชื้นชวนสยิวฟันดังสะท้อนในห้องเงียบ
กวินจัดการปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงสแล็กของตนเองลง ดันแก่นกายขนาดยักษ์ที่แข็งตึงและร้อนผ่าวจนชี้หน้าขึ้นมาทักทาย ชายหนุ่มจับร่างบางของรินดาให้แยกขาออกกว้าง ยกขาข้างหนึ่งของเธอขึ้นพาดบนโซฟาตัวยาวที่อยู่ใกล้ ๆ ท่วงท่านี้ทำให้ร่องสาวที่เยิ้มชุ่มลอยเด่นเด่นหราต่อสายตา
เขาจับท่อนเอ็นยักษ์ถูไถไปตามรอยแยกสาวเพื่อชโลมน้ำหวานหล่อลื่น ก่อนจะกดสะโพกสอบดันความอวบใหญ่แทรกซึมเข้าสู่ความคับแน่นทีเดียวจนสุดโคนกระแทกเข้าลึกถึงจุดกระสัน
"กรี๊ด... ซี้ด... กวิน... มันแน่น... จุกไปหมดแล้ว... อื้อ..." รินดาจิกเล็บลงบนไหล่หนาของสูทตัวหรูจนเนื้อผ้าฟู ความใหญ่โตคับแน่นตรึงแน่นอยู่ในกายจนเธอเสียวสะท้านไปถึงทรวง
"อ่า... รินดา ซี้ด... แน่นมาก ตอดดีเหลือเกินคนดี" กวินสูดปากครางด้วยความเสียวซ่านล้ำลึก เขาเริ่มขยับเอวสอบเข้าออกเป็นจังหวะหนัก ๆ เน้น ๆ จากช้าไปเร็ว ทุกครั้งที่แก่นกายกระแทกเข้าใส่ สะโพกกลมกลึงของเธอจะลอยเด่นสวนรับจังหวะอย่างลืมอาย เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น "พั่บ ๆ ๆ ๆ!"
กวินจับเธอพลิกตัวขยับไปที่ริมกระจกบานใหญ่ ให้สองมือของเธอส่องยันกระจกใสไว้ ภาพเบื้องหน้าคือแสงสีไฟระยิบระยับของเมืองกรุง แต่กวินกลับสวนกระแทกความต้องการจากทางด้านหลังอย่างไม่ปราณีอารมณ์ สะโพกสอบขยับซอยถี่รัวยับยิบจนเต้านมคู่สวยของเธอแกว่งไกวตามแรงอัดอันดุดัน
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... กวิน... แรงอีก... รินไม่ไหวแล้ว... ซี้ด... รินจะเสร็จ... อ๊ายยย!" รินดาร้องครางไม่เป็นภาษา ร่างกายกระตุกเกร็งเป็นระลอก ๆ ช่องทางรักบีบรัดแก่นกายชายหนุ่มรัวถี่ระเบิดความสุขสมล่วงหน้าไปก่อนอย่างสุขล้น
กวินครามกระหึ่มในลำคอ เร่งความเร็วขยับสะโพกซอยยิบในจังหวะสุดท้ายเน้น ๆ สามสี่ครั้งรุนแรง ก่อนจะกดแช่แก่นกายฝังลึกระเบิดธารน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นพุ่งพรวดเข้าสู่ส่วนลึกสุดของกายสาวจนล้นไหลย้อยลงมาตามโคนขาขาว เขากอดรัดร่างบางไว้แน่นจากด้านหลัง หายใจหอบเหนื่อยระรัวสลับกับเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามพากันแตะขอบสวรรค์ชั้นฟ้า
บทที่ 4: พันธนาการสวาทเหนือเมืองกรุงหลังจากพายุรักกลางเวหาผ่านพ้นไป ความเงียบสงบอันแสนหวานกลับมาปกคลุมห้องรับรองหรูอีกครั้ง กวินค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกอย่างนุ่มนวล เขาจัดเสื้อผ้าของตัวเองและช่วยจัดชุดราตรีของรินดาให้กลับเข้าที่เข้าทางอย่างเบามือ ชายหนุ่มโอบกอดร่างบางที่ยังคงสั่นสะท้านน้อย ๆ เข้ามาแนบอกพาเธอเดินมานั่งพักผ่อนที่โซฟาหรู
"ขอโทษนะครับที่รุนแรงไปหน่อย บรรยากาศกับชุดของคุณมันทำให้ผมตบะแตกจริง ๆ" กวินเอ่ยเย้าพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ขณะก้มลงจูบซับหน้าผากมนของรินดา
"คนบ้า... รินเกือบหัวใจวายตายแล้วไหมล่ะ ในห้องรับรองแบบนี้ยังกล้าทำอีกนะ" รินดาเอ่ยอุบอิบ ใบหน้าแดงก่ำ ซุกหน้าเข้าหาแผงอกแกร่งของเขาด้วยความเขินอาย แต่ในใจกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขสมอย่างที่สุด
กวินเชยคางเธอขึ้นมาสบตา สายตาของเขามั่นคงและลึกซึ้ง "รินดา... ไม่ว่าจะที่ไหน บรรยากาศแบบไหน ความรู้สึกที่ผมมีให้คุณมันทวีความรุนแรงและผูกพันขึ้นทุกวันนะ อยู่เป็นความสุขของผมแบบนี้ตลอดไปนะครับ"
รินดาส่งยิ้มหวาน ความรักและความผูกพันที่หลอมรวมผ่านบทเรียนรักทำให้เธอไม่มีทางปฏิเสธชายคนนี้ได้อีกต่อไปเธอจับมือเขามาแนบแก้ม "ค่ะกวิน... รินก็ผูกพันจนไปไหนไม่รอดแล้วเหมือนกันค่ะ"
กวินยิ้มกว้าง โน้มตัวลงมอบจุมพิตอันแสนหวานและนุ่มนวลปิดท้าย ค่ำคืนอารมณ์ลับในห้องรับรองหรูไม่ได้จบลงเพียงแค่ความต้องการชั่วคราว แต่มันตอกย้ำสายใยสวาทและรักแท้ของคนทั้งคู่ให้แน่นหนามั่นคงเหนือมหานครแห่งนี้ตลอดกาล
;D ;D ;D