รอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 5: มนตร์รักบังกะโลริมหาด อ่านเรื่องเสียวรอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 5: มนตร์รักบังกะโลริมหาด (The Coastal Caress)
บทที่ 1: เกลียวคลื่นและลมทะเลหลังจากสัปดาห์อันแสนวุ่นวายในเมืองกรุง
กวิน ได้พารสรักของเขาและ
รินดา ออกเดินทางมาพักผ่อนที่บังกะโลไม้สักส่วนตัวติดชายหาดเงียบสงบในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เสียงคลื่นซัดสาดกระทบฝั่งดังแว่วเข้ามาคลอกับสายลมทะเลยามค่ำคืน บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยกลิ่นไอเกลือและ ความโรแมนติกที่ธรรมชาติสรรค์สร้างขึ้นมาอย่างลงตัว
รินดายืนรับลมอยู่ที่ระเบียงไม้กว้างที่ยื่นออกไปทางชายหาด เธอสวมเพียงชุดนอนผ้าบางเบาเนื้อละเอียดสายเดี่ยวสีขาวพิสุทธิ์ แสงไฟสีเหลืองนวลจากในห้องส่องผ่านเนื้อผ้าบางจนเผยให้เห็นโครงร่างสัดส่วนโค้งเว้าอันเย้ายวนลาง ๆ ชวนให้หัวใจของคนที่มองมาจากด้านหลังเต้นรัว
"ลมทะเลเย็นดีไหมครับรินดา"
กวินเดินเข้ามากระซิบชิดใบหูพร้อมกับสอดแขนแกร่งโอบกอดรอบเอวบางไว้หลวม ๆ เขาอยู่ในชุดกางเกงเลสั้นเพียงตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าท้าลมละอองคลื่น กลิ่นกายชายอันสะอาดสะอ้านผสมกลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ของเขาทำให้รินดาเคลิบเคลิ้ม เอนหลังพิงแผงอกล่ำสันอย่างแสนรัก
"เย็นสบายมากเลยค่ะกวิน... รินชอบที่นี่จังเลย" รินดาหันกลับมาสบตาคมคาย สองมือประคองแก้มของชายหนุ่มไว้
"ผมดีใจที่คุณชอบ... แต่ตอนนี้ผมว่าร่างกายคุณเริ่มอุ่นขึ้นแล้วนะ" กวินส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ สายตาคมกริบกวาดมองต่ำลงไปที่หน้าอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ ยอดอกคัดตึงสลัวอยู่ใต้ผืนผ้าบางเบาชวนให้ใจสั่น
กวินโน้มใบหน้าลงมามอบจุมพิตอันแสนหวานและเนิ่นนาน เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเกี่ยวกระหวัดลิ้นนุ่มอย่างชำนาญ ละเลียดชิมความหวานปานน้ำผึ้งอย่างไม่รู้เบื่อ มือหนาเริ่มลูบไล้จากสะโพกกลมกลึงขึ้นมาตามซี่โครงระหง รินดาครางอื้ออึงในลำคอ ขยับเบียดกายเข้าหาความอบอุ่นที่เริ่มทวีความร้อนแรงขึ้นทุกขณะ
บทที่ 2: บทเพลงสวาทบนเตียงไม้สักชายหนุ่มช้อนอุ้มร่างบางตรงไปยังเตียงนอนไม้สักหลังใหญ่กลางห้อง ม่านมุ้งสีขาวรอบเตียงพลิ้วไหวตามแรงลมทะเล กวินวางรินดาลงบนฟูกหนานุ่มอย่างแผ่วเบาก่อนจะก้าวขึ้นมาทาบทับด้านบน สายตาของทั้งสองประสานกันสะท้อนความปรารถนาลึกล้ำที่ถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้ง
"กวิน... อ๊ะ..." รินดาร้องอุทานแผ่วเบา เมื่อกวินใช้นิ้วเรียวเกี่ยวสายเดี่ยวชุดนอนของเธอให้หลุดออกจากลาดไหล่เนียนทั้งสองข้าง ชุดนอนตัวบางเลื่อนไหลลงไปกองอยู่ที่เอว เผยให้เห็นเต้าทรงอวบอิ่มชูชันยอดถันสีกุหลาบเด่นหราท้าทายสายตา ชายหนุ่มไม่รอช้าก้มลงอ้าปากครอบครองปทุมถันข้างหนึ่งทันที
ลิ้นร้อนตวัดรัวละเลียดชิมราวกับละอองคลื่นที่ซัดสาด สลับกับการดูดดึงจนเกิดเสียงดัง "แฉะ จ๊วบ..." ชวนสยิว รินดาแอ่นอกเข้าหาปากร้อนด้วยความรัญจวนใจ มือบางทั้งสองข้างขยำเส้นผมหนาของเขาแน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กาย
"ซี้ด... รินดา คุณสวยเหลือเกิน สวยไปหมดทั้งตัว" กวินครางพร่า ขณะที่มือหนาเลื่อนลงต่ำผ่านหน้าท้องแบนราบ ลูบไล้เข้าสู่ใจกลางความเป็นสาวที่บัดนี้ไร้สิ่งปิดบัง แพนตี้ตัวบางหลุดลอยไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
นิ้วเรียวแกร่งกรีดกรายแยกกลีบเนื้อนุ่มที่เริ่มฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งความต้องการ เขาใช้ปลายนิ้วคลึงวนบนปุ่มกระสันเม็ดทับทิมเบา ๆ ร่างของรินดากระตุกเยือก สองขาเรียวแยกออกกว้างโดยอัตโนมัติเพื่อให้เขาบำเรอความเสียวซ่านได้ลึกล้ำยิ่งขึ้น น้ำรักไหลชโลมนิ้วมือของกวินจนเยิ้มชุ่ม
"อ๊ะ... กวิน... เสียวเหลือเกิน... ตรงนั้น... อื้ม..." รินดาบิดกายไปมาครางระเส่า แสงไฟสลัวขับให้ภาพการร่วมรักดูงดงามและหลอมรวมอารมณ์ดิบของทั้งคู่ให้เตลิดเปิดเปิง
บทที่ 3: จังหวะคลื่นซัดสาดกวินปลดเปลื้องกางเกงเลของตัวเองออก เผยให้เห็นแก่นกายขนาดยักษ์ที่ตื่นตัวเต็มที่ แข็งปั๋งชี้ชันอวดความยิ่งใหญ่ รินดามองภาพนั้นด้วยความใจสั่นสะท้านชวนลุ่มหลง ชายหนุ่มแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาเรียวสวย ดึงสะโพกมนของเธอให้ขยับเข้ามาจนชิดโคนขาของเขา
เขาจับแก่นกายร้อนผ่าวถูไถไปตามรอยแยกสีชมพูระเรื่อชโลมน้ำหวานบำเรออารมณ์ ก่อนจะค่อย ๆ กดสะโพกสอบดันส่วนหัวเห็ดขนาดยักษ์แทรกซึมเข้าสู่ความคับแน่นทีละน้อยอย่างใจเย็น แต่ทว่าหนักแน่น
"อื้อ... อึดอัด... มันใหญ่ไปค่ะกวิน... ซี๊ดดด" รินดานิ่วหน้า คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันด้วยความเสียวแปลบปนแน่นคับตึง
"ชู่... ผ่อนคลายนะครับคนดี ซี้ด... แน่นมากเลยรินดา อ่า..." กวินก้มลงจูบซับหน้าผากและริมฝีปากอิ่มเพื่อเบี่ยงเบนความเจ็บ ก่อนจะกดสะโพกสอบสวนส่งกายเข้าสู่ส่วนลึกสุดจนโคนกระแทกเนินเนื้อสาวดัง "ปึก!" ความอุ่นร้อนหลอมรวมจนทั้งสองร่างสั่นเทา
เมื่อความคับแน่นเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวสะท้านรัญจวนใจ กวินเริ่มขยับสะโพกเป็นจังหวะเนิบนาบเข้าออกช้า ๆ สลับกับการเน้นย้ำลึก ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เร่งความเร็วและรุนแรงขึ้นตามเสียงเกลียวคลื่นภายนอกบังกะโล เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น "พั่บ ๆ ๆ ๆ!" สอดประสานไปกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งสองอย่างต่อเนื่อง
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... กวิน แรงอีก... ตรงนั้น... ซี๊ดดด ลึกมาก" รินดาร้องขออย่างลืมอาย สองขาเรียวยกขึ้นเกี่ยวกระหวัดเอวสอบของเขาไว้แน่น ดันสะโพกรับการกระแทกกระทั้นอย่างถึงพริกถึงขิงอารมณ์สวาท
กวินจัดระเบียบท่าทางใหม่ เขาจับรินดาพลิกคว่ำให้อยู่ในท่าคลานเข่า (Doggy style) สะโพกผายลอยเด่นขาวเนียนชวนมอง ชายหนุ่มไม่รอช้าสวนกระแทกความต้องการเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างหนักหน่วงยับยิบ มือหนาเอื้อมไปบีบเค้นสะโพกมนและเต้านมคู่สวยที่แกว่งไกวตามแรงกระแทกกระชั้น
"ซี้ด... รินดา คุณตอดรัดดีเหลือเกิน แร็ปแน่นมาก ผมจะทนไม่ไหวแล้ว" กวินครามกระหึ่มในลำคอ ขยับรัวสะโพกเข้าใส่ยับยิบในจังหวะสุดท้ายที่ใกล้จะถึงฝั่งฝันอย่างบ้าคลั่ง
"กรี๊ด... กวิน... ฉันจะ... ไม่ไหวแล้ว... อ๊ายยย!" รินดากระตุกเกร็งล่วงหน้าไปก่อนเมื่อพบกับความสุขสมชั้นฟ้า ภายในช่องคลอดตอดรัดแก่นกายชายหนุ่มเป็นระลอกอย่างถี่รัวจนร่างบางสั่นสะท้าน
กวินซอยสะโพกเน้น ๆ อีกสี่ห้าครั้งรุนแรงสลับกับการกดฝังลึกระเบิดอารมณ์ ก่อนจะปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นพุ่งพรวดเข้าสู่ส่วนลึกสุดของร่างกายหญิงสาวจนล้นทะลักออกมาเปรอะเปื้อนที่นอน เขาฟุบหน้าลงกับแผ่นหลังเนียน หายใจหอบถี่สอดประสานไปกับเสียงเกลียวคลื่นภายนอกที่ยังคงซัดสาด ทิ้งไว้เพียงความสุขสมและเงียบสงบในอ้อมกอดของกันและกัน
บทที่ 4: พันธนาการรักแห่งท้องทะเลหลังจากบทรักอันยาวนานเหน็ดเหนื่อยผ่านพ้นไป กวินจัดแจงห่มผ้าผืนหนาให้กับรินดาและตัวเขาเอง ความเงียบสงบกลับเข้าปกคลุมห้องพักอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงลมหายใจสอดประสาน กวินนอนตะแคงข้างดึงร่างบางเข้ามาสวมกอดไว้แน่น ประคองความอบอุ่นให้อยู่คู่กันในค่ำคืนนี้
"มีความสุขไหมครับคนดี บังกะโลริมทะเลของผมทำคุณเพลียเลยนะ" กวินเอ่ยเย้าพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ขณะก้มลงจูบซับหน้าผากมนของรินดาที่นอนหนุนตักเขาอยู่ด้วยความเอ็นดู
"คนบ้า... แกล้งรินอยู่เรื่อยเลย เปลี่ยนสถานที่ก็ยังดุเหมือนเดิม" รินดาเอ่ยอุบอิบ ใบหน้าแดงก่ำ ซุกหน้าเข้าหาหน้าท้องแกร่งของเขาด้วยความเขินอาย แต่ในใจกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขล้ำลึกอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต
กวินใช้นิ้วเรียวสางผมที่เปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อของเธอเล่นเบา ๆ สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้งและมั่นคง "รินดา... ยิ่งผมได้อยู่ใกล้คุณ ได้สัมผัสคุณในทุก ๆ บรรยากาศ ผมยิ่งมั่นใจว่าคุณคือส่วนหนึ่งของชีวิตผมแล้วจริง ๆ ทะเลนี้... และทุก ๆ ที่ในโลกนี้ อยู่กับผมตลอดไปนะคร้บ"
รินดาเงยหน้าขึ้นสบตาคมคาย ความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทำให้กำแพงในใจของเธอไม่มีวันเกิดขึ้นอีกต่อไป เธอเอื้อมมือไปกุมมือหนาของเขาไว้แน่น "ค่ะกวิน... รินก็ไม่อยากไปไหนแล้วเหมือนกัน มนตร์รักและบ่วงสวาทของคุณผูกรินไว้หมดทั้งตัวและหัวใจแล้วล่ะค่ะ"
กวินยิ้มกว้างด้วยความตื้นตันใจ เขาโน้มตัวลงมาประทับจูบที่นุ่มนวลและอ่อนหวานบนริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง มนตร์รักบังกะโลริมหาดนี้ไม่ได้จบลงเพียงแค่ความต้องการทางเนื้อหนัง แต่งแต้มไปด้วยเส้นด้ายแห่งความผูกพันที่ถักทอร้อยรัดหัวใจของคนทั้งสองให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างแนบแน่นตราบจนชั่วนิรันดร