รอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 4: เริงสวาทกลางสระระเบียงหรู (The Penthouse Pleasure)
บทที่ 1: แสงจันทร์และสายน้ำเย็นค่ำคืนวันเสาร์เวียนมาถึง ท้องฟ้าเหนือมหานครกรุงเทพฯ ในค่ำคืนนี้ปลอดโปร่งไร้เมฆฝน แสงจันทร์วันเพ็ญสาดส่องลงมากระทบกับผิวน้ำในสระว่ายน้ำส่วนตัวขนาดกะทัดรัดตรงระเบียงห้องชุดเพนต์เฮาส์ชั้น 28 ของ
กวิน สายลมเอื่อยพัดผ่านพาเอาความเย็นสบายมาสู่ผิวกาย แต่บรรยากาศรอบสระกลับกำลังจะทวีความร้อนแรงขึ้นเมื่อ
รินดา ก้าวเท้าเดินออกมาจากห้องนอน
เธออยู่ในชุดบิกินี่ตัวจิ๋วสีดำสนิท เนื้อผ้าอันน้อยชิ้นปิดบังปทุมถันคู่สวยและเนินเนื้อสาวไว้เพียงหมิ่นเหม่ เผยให้เห็นผิวพรรณขาวเนียนละเอียดสะท้อนแสงจันทร์ สะโพกกลมกลึงผายออกอย่างสมสัดส่วน ทุกย่างก้าวของเธอบดบังความงดงามของทิวทัศน์ตึกสูงระฟ้าเบื้องหลังไปจนหมดสิ้น
"คุณสวยเหลือเกินรินดา สวยจนผมแทบหยุดหายใจ"
กวินที่นั่งรออยู่ตรงขอบสระในชุดกางเกงว่ายน้ำขาสั้นเพียงตัวเดียวเอ่ยขึ้น สายตาคมกริบของเขาจับจ้องเรือนร่างของหญิงสาวราวกับสัตว์ป่าที่กำลังจะตะครุบเหยื่อ เขาขยับกายลุกขึ้นเดินเข้าไปหาเธอ สองมือหนาเอื้อมไปเกาะกุมที่เอวบาง ค่อย ๆ ลูบไล้ขึ้นมาจนถึงแผ่นหลังเปลือยเปล่า
"กวินก็หล่อค่ะ... หล่อจนรินใจสั่นไปหมดแล้ว" รินดาตอบพร้อมส่งสายตาหวานเชื่อม สองมือเรียวยกขึ้นคล้องคอแกร่ง บดเบียดหน้าอกอวบอิ่มเข้าหาแผงอกล่ำสันของชายหนุ่มอย่างจงใจ
กวินไม่รอช้า โน้มใบหน้าลงมาประทับริมฝีปากหนาเข้ากับกลีบปากนุ่มของเธอทันที รสจูบในค่ำคืนนี้เริ่มต้นด้วยความนุ่มนวลและดื่มด่ำ ชายหนุ่มละเลียดชิมความหวานจากเรียวปากอิ่ม ก่อนจะทวีความเร่าร้อนเมื่อลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดตักตวงความหวานภายใน รินดาครางแผ่วในลำคอ ร่างกายเริ่มสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่านที่คุ้นเคย
บทที่ 2: สัมผัสหวามใต้ผิวน้ำกวินช้อนร่างบางของรินดาขึ้นมาในอ้อมแขน ก่อนจะก้าวเท้าพาร่างของทั้งสองลงสู่สระว่ายน้ำอย่างช้า ๆ สายน้ำเย็นฉ่ำโอบอุ้มร่างกายของคนทั้งคู่เอาไว้ แต่มันไม่อาจลดทอนความร้อนรุ่มในกายที่กำลังปะทุขึ้นได้เลย กวินวางรินดาลงให้หลังของเธอพิงเข้ากับขอบสระหินอ่อน โดยที่ตัวของเขาแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างขาเรียวสวย
มือหนาเลื่อนลงไปใต้น้ำ เอื้อมไปปลดบราเซียตัวจิ๋วของเธอออกอย่างง่ายดาย ผ้าชิ้นน้อยลอยฟูฟ่องไปตามกระแสน้ำ เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มชูชันยอดถันสีหวานเด่นชัดเหนือน้ำ กวินก้มลงคาบเม้มยอดอกข้างหนึ่งทันที ลิ้นชื้นตวัดรัวเลียสลับกับการดูดดึงจนรินดาต้องแหงนหน้าซบขอบสระ สูดปากครางด้วยความสยิว
"ซี๊ด... กวิน... เสียวค่ะ... อ๊ะ อ๊ะ อื้ม..."
ขณะที่ปากยังคงบำเรอทรวงอก มือหนาอีกข้างก็เลื่อนต่ำลงไปใต้ผืนน้ำ ลูบไล้ผ่านสะโพกมนแล้วสอดแทรกเข้าไปใต้แพนตี้ตัวจิ๋ว นิ้วเรียวยาวกรีดกรายสัมผัสเข้ากับรอยแยกเนื้อนุ่มที่บัดนี้ผลิตน้ำหวานใสออกมาผสมปนเปไปกับสายน้ำในสระ ชายหนุ่มใช้นิ้วโป้งกดคลึงวนบนปุ่มกระสันเบา ๆ ร่างของรินดากระตุกเยือก ขยับร่อนสะโพกเข้าหามือเขาอย่างกระสันอยาก
"แฉะหมดแล้วครับรินดา น้ำในสระยังสู้น้ำหวานของคุณไม่ได้เลย" กวินกระซิบพร่าชิดใบหู ก่อนจะจัดการถอดแพนตี้ชิ้นสุดท้ายของเธอออกไป พร้อมกับปลดกางเกงว่ายน้ำของตัวเองทิ้งลงสู่ก้นสระ แก่นกายขนาดยักษ์ดีดตัวผงาดง้ำ แข็งปั๋งชี้ชันพร้อมรบเต็มที่
บทที่ 3: ระบำรักกลางสระระเบียงหรูกวินจับเรียวขาขาวของรินดาข้างหนึ่งขึ้นมาพาดไว้บนขอบสระ ท่วงท่านี้ทำให้ร่องสาวเปิดกว้างต้อนรับสัมผัส ชายหนุ่มจับแก่นกายร้อนผ่าวถูไถไปตามรอยแยกเย้ายวนใจ ก่อนจะกดสะโพกสอบดันความยิ่งใหญ่แทรกซึมเข้าสู่ความรัดรึงทีละน้อย สายน้ำช่วยลดแรงเสียดทานแต่กลับเพิ่มความเสียวสะท้านเป็นทวีคูณ
"อื้อ!... กวิน... แน่นจัง... มันลึก... ซี๊ดดด" รินดานิ่วหน้า ครางเสียงหลงเมื่อส่วนหัวเห็ดขนาดยักษ์บดขยี้ผ่านปากทางเข้าสู่ส่วนลึก กวินกดสะโพกย้ำลงไปอีกครั้งจนมิดด้าม โคนกระแทกเข้ากับเนินเนื้อสาวจนเกิดเสียงดัง "ปึก!"
"อ่า... รินดา ซี้ด... แน่นมาก ตอดรัดหัวใจผมไปหมดแล้ว" กวินสูดปากครางด้วยความฟิน ชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ ก่อนจะค่อย ๆ เร่งความเร็วและรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยาน เสียงเนื้อกระทบเนื้อผสมผสานกับเสียงน้ำในสระดัง "พั่บ ๆ ๆ จ๊วบ ๆ ๆ" สลับกันไปชวนให้ใจสั่นสะท้าน
กวินจับร่างบางพลิกหันเข้าหาขอบสระ ให้เธอใช้สองมือเกาะขอบสระไว้แน่น สะโพกผายลอยเด่นเหนือน้ำ ชายหนุ่มไม่รอช้าสวนกระแทกความต้องการเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างหนักหน่วงยับยิบ ทุกครั้งที่เขาลงน้ำหนัก แก่นกายยักษ์จะมุดลึกเข้าไปบดขยี้จุดกระสันภายในจนรินดาตาพร่า ครางระเส่าไม่เป็นศัพท์ เสียงครางของเธอสอดประสานไปกับสายลมยามค่ำคืน
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... กวิน แรงอีก... ตรงนั้น... ซี๊ด... รินจะเสร็จ... จะเสร็จแล้ว... อ๊ายยย!" รินดาร่อนสะโพกรับแรงกระแทกอย่างบ้าคลั่ง ความเสียวซ่านแล่นพล่านจนเธอทนไม่ไหว ร่างกายกระตุกเกร็ง ช่องทางรักบีบรัดแก่นกายชายหนุ่มรัวถี่ราวกับชีพจรเต้น นำพาเธอแตะขอบสวรรค์เป็นคนแรก
"ซี้ด... รินดา... ผมก็ไม่ไหวแล้ว... พร้อมกันนะ... อ่า..." กวินครามกระหึ่มในลำคอ เร่งซอยสะโพกถี่รัวในจังหวะสุดท้ายเน้น ๆ สามสี่ครั้งรุนแรง ก่อนจะกดฝังแก่นกายลึกสุดโคน ปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นพุ่งพรวดเข้าสู่ส่วนลึกสุดของกายสาวอย่างหมดเปลือก
บทที่ 4: พันธนาการรักชั่วกาลนานกวินกอดรัดร่างบางของรินดาจากทางด้านหลังแน่น หายใจหอบถี่ชิดซอกคอขาวละมุน ความเงียบกลับมาปกคลุมระเบียงหรูอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งสองที่สอดประสานกันอย่างเป็นจังหวะ ชายหนุ่มค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกอย่างนุ่มนวล ก่อนจะช้อนอุ้มร่างที่อ่อนระทวยของรินดาขึ้นมาจากสระน้ำ
เขานำผ้าขนหนูผืนใหญ่มาเช็ดตัวให้เธอและตัวเองจนแห้งสนิท ก่อนจะพาเธอกลับมานอนพักผ่อนบนเตียงนอนหนานุ่มภายในห้องนอนกว้าง กวินล้มตัวลงนอนด้านข้าง ดึงร่างบางเข้ามาสวมกอดไว้ในอ้อมแขนอันอบอุ่น
"มีความสุขไหมครับรินดา?" กวินเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มละมุน นิ้วเรียวไล้ไปตามแก้มเนียนที่ขึ้นสีอมชมพู
"มีความสุขที่สุดเลยค่ะกวิน... รินไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเลย" รินดาซบหน้าลงกับอกแกร่ง สองมือโอบกอดเอวสอบของเขาไว้แน่น ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความบังเอิญในคืนฝนตก บัดนี้ถักทอจนกลายเป็นความรักที่ลึกซึ้งและขาดกันไม่ได้
กวินจุมพิตที่หน้าผากมนของเธอเบา ๆ "ผมก็เหมือนกันครับรินดา จากนี้ไป... ไม่ว่าจะคืนฝนตก คืนแสงจันทร์ทรงกลด หรือวันไหน ๆ ผมสัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างและรักคุณแบบนี้ตลอดไป"
รินดายิ้มกว้างด้วยความตื้นตันใจ รสสวาทอันเร่าร้อนกลางสระน้ำแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันอันแสนหวานและมั่นคง รอยจำในคืนฝนพรำจะไม่ใช่เพียงแค่ความทรงจำในอดีต แต่มันคือจุดเริ่มต้นของความรักที่จะคงอยู่ชั่วนิรันดร