รอยจำในคืนฝนพรำ ตอนที่ 2: รอยสวาทใต้แสงตะวัน (The Warmth after the Rain)
บทที่ 1: ตื่นตาในอ้อมกอดอุ่นแสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาในห้องชุดสุดหรู เสียงนกร้องจิ๊บ ๆ แทนที่เสียงพายุฝนฟ้าคะนองเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา
รินดา ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่ช่วงเอว เมื่อเธอขยับกายก็ต้องพบกับความเสียวแปลบและอาการล้าที่ใจกลางความเป็นสาว ร่องรอยของบทเพลงรักอันเร่าร้อนเมื่อคืนยังคงเด่นชัดอยู่ทุกตารางนิ้วบนผิวเนื้อขาวเนียนเมื่อหันไปมองด้านข้าง แผงอกกว้างของ
กวิน ยังคงแนบชิดอยู่กับแผ่นหลังของเธอ แขนแกร่งของเขาโอบรัดเอวบางของเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน ใบหน้ายามหลับใหลของเขาดูอบอุ่นและไร้เดียงสา ผิดกับซาตานร้ายที่บ้าคลั่งบนเตียงเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนอย่างสิ้นเชิง"ตื่นแล้วเหรอครับ..." เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าตามประสาคนเพิ่งตื่นนอนดังขึ้นชิดใบหู รินดาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อความร้อนจากลมหายใจของเขาเป่ารดต้นคอ"ค่ะ... กวิน ปล่อยก่อนค่ะ รินจะไปห้องน้ำ" รินดาเอ่ยอุบอิบ ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อเมื่อนึกถึงท่าทางอันน่าอายที่เธอและเขาหลอมรวมกันเมื่อคืน"ไม่อยากให้ปล่อยเลยครับ ตัวคุณทั้งนุ่มทั้งหอมขนาดนี้" กวินไม่พูดเปล่า เขากลับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น จนสะโพกกลมกลึงของรินดาบดเบียดเข้ากับส่วนกลางลำตัวของเขาที่เริ่มตื่นตัวและแข็งขืนขึ้นมาอีกครั้งตามธรรมชาติของเพศชายในยามเช้า"กวิน... อื้อ อย่าค่ะ มันโดน..." รินดาร้องห้ามเสียงแผ่วเมื่อสัมผัสได้ถึงความใหญ่โตที่ดุนดันอยู่ตรงร่องก้นของเธอ ความเสียวซ่านจากเมื่อคืนแล่นริ้วขึ้นมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่ได้ ร่างกายของเธอมันช่างทรยศต่อความตั้งใจเหลือเกินกวินซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอขาว กดจูบเบา ๆ สลับกับการขบเม้มจนรินดาต้องแหงนหน้าสูดปาก "ซี้ด... กวิน ขอนะครับ เช้านี้ฝนซาแล้ว แต่ใจผมยังเร่าร้อนอยู่เลย"
บทที่ 2: บทบรรเลงมื้อเช้าอันเร่าร้อนความต้องการที่ถูกปลุกเร้าทำให้กวินไม่ยอมปล่อยให้เวลาสูญเปล่า เขาพลิกตัวรินดาให้หันกลับมาเผชิญหน้า ชุดคลุมซาตินตัวเก่งหลุดลุ่ยออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เผยให้เห็นเต้าทรงอวบอิ่มที่บัดนี้ยอดถันสีหวานชูชันต้อนรับสายตาอันหิวกระหายของชายหนุ่ม"กวิน... อ๊ะ!" รินดาร้องอุทานเมื่อกวินก้มลงครอบครองยอดอกของเธอทันที ลิ้นร้อนตวัดรัวเลียราวกับไอศกรีมรสโปรด มือหนาบีบเค้นเต้าเนื้อนุ่มจนมันปริล้นออกตามง่ามนิ้ว ความเสียวสะท้านแล่นพล่านจนรินดาต้องแอ่นอกเข้าหาปากร้อนอย่างลืมตัว"อื้ม... หวานเหลือเกินรินดา ของคุณหวานไปหมดทั้งตัว" กวินครางในลำคอขณะที่มืออีกข้างเลื่อนลงต่ำ ผ่านหน้าท้องแบนราบลงไปยังเนินเนื้อสามเหลี่ยมที่ปิดสนิท บัดนี้มันเริ่มมีน้ำหวานใส ๆ ซึมเยิ้มออกมาต้อนรับสัมผัสของเขาแล้วนิ้วเรียวยาวของกวินกรีดกรายลงบนรอยแยก สัมผัสกับปุ่มกระสันเม็ดทับทิมสีหวานเบา ๆ รินดากระตุกเฮือก สองขาเรียวแยกออกกว้างโดยอัตโนมัติเพื่อให้เขาสำรวจได้สะดวกยิ่งขึ้น "ซี้ด... กวิน... ตรงนั้น... เสียว... อ๊ะ อ๊ะ""แฉะขนาดนี้แล้ว ยังจะปฏิเสธผมอีกเหรอครับคนดี" กวินเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะส่งนิ้วกลางเรียวยาวเข้าไปในช่องทางรักที่ตอดรัดแน่นหนึบ"อื้อ... อ๊ายกวิน... มันลึกไป ซี๊ดดด" รินดาจิกเล็บลงบนไหล่หนาของกวินแน่น เมื่อนิ้วของเขาขยับเข้าออกเป็นจังหวะรัวเร็ว น้ำรักสีใสไหลชโลมข้อนิ้วจนเกิดเสียง "แฉะ... แฉะ..." ชวนสยิว บรรยากาศในห้องนอนยามเช้ากลับมาร้อนระอุขึ้นอีกครั้งจนบดบังแสงตะวันภายนอก
บทที่ 3: พายุรักในห้องน้ำกระจกกวินช้อนร่างบางของรินดาขึ้นในอ้อมแขน ทั้งที่นิ้วมือยังคงคาอยู่ในช่องทางรักและขยับสั่นระรัว รินดาซบหน้าลงกับอกแกร่ง ครางกระเส่าอย่างหมดแรง กวินพาเธอเดินตรงเข้าสู่ห้องน้ำกระจกใสขนาดใหญ่ เขาเปิดฝักบัวเรนชาวเวอร์ให้น้ำอุ่นไหลผ่านร่างกายของคนทั้งสองสายน้ำอุ่นชะล้างคราบค่ำคืนเก่า แต่กลับปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบครั้งใหม่ กวินจับรินดาหันหน้าเข้าหากำแพงกระจก สองมือของเธอต้องยันกระจกไว้เพื่อพยุงตัว สะโพกผายงอนงามลอยเด่นอยู่เบื้องหน้าของชายหนุ่ม หยดน้ำเกาะพราวบนผิวเนียนตามแรงสั่นสะเทือน"รินดา มองดูกระจกสิครับ ดูว่าคุณร่อนสะโพกรับผมยังไง" กวินกระซิบเสียงพร่า ชายหนุ่มจัดการจับแก่นกายขนาดยักษ์ของตัวเองที่บัดนี้ขยายใหญ่เต็มที่และแข็งปั๋ง ถูไถเข้ากับร่องสาวที่ฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำหวานและสายน้ำ"ไม่เอา... อาย... กวิน อย่าแกล้ง... ซี๊ด" รินดามองภาพสะท้อนในกระจก เห็นตัวเองในสภาพเปลือยกายแอ่นสะโพกให้ชายหนุ่ม มันช่างเป็นภาพที่ลามกและปลุกอารมณ์ดิบในกายเธอให้พุ่งสูงถึงขีดสุด"อ่า... แน่นเหลือเกินรินดา ซี้ดดด" กวินกดสะโพกสอบสวนกระแทกแก่นกายยักษ์เข้าสู่ความรัดรึงทีเดียวจนมิดด้าม รินดาอ้าปากครางลั่นห้องน้ำ สองมือยันกระจกแน่นจนเกิดรอยฝ้าจากลมหายใจอันร้อนรุ่ม"พั่บ ๆ ๆ ๆ!" เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นสลับกับเสียงซ่าของฝักบัว กวินซอยสะโพกเข้าใส่อย่างหนักหน่วงและรุนแรงจากทางด้านหลัง ท่วงท่านี้ทำให้แก่นกายของเขาเข้าไปได้ลึกจนถึงจุดกระสันภายในของเธอ รินดาหัวสั่นหัวคลอนไปตามแรงกระแทก ทุกครั้งที่เขาลงน้ำหนัก เธอจะรู้สึกเหมือนจะขาดใจตายด้วยความเสียวซ่าน"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... กวิน ลึกไป... แรงไปแล้ว... อ๊ายยย จะเสร็จ... รินจะเสร็จแล้ว" รินดาร้องครางไม่เป็นภาษา สองขาเรียวสั่นพั่บ ๆ จนแทบยืนไม่อยู่ แต่เอวสอบของกวินยังคงตรึงสะโพกเธอไว้และกระแทกย้ำ ๆ เข้าไปที่จุดเดิมอย่างโหดร้ายและซาดิสต์"พร้อมกันนะรินดา... ซี้ด... พร้อมกัน!" กวินเร่งความเร็วขยับสะโพกถี่รัวยับยิบ เสียงสวาทในห้องน้ำดังสะท้อนก้อง ช่องคลอดของรินดาตอดรัดระเบิดเป็นระลอก ๆ จวบจนกระตุกเกร็งล่วงหน้าสู่สวรรค์ไปก่อนกวินกระแทกเน้น ๆ อีกสามครั้งรุนแรง ก่อนจะปลดปล่อยฉีดน้ำรักอุ่น ๆ พุ่งพรวดเข้าสู่กายสาวทุกหยาดหยด เขากอดรัดร่างบางไว้จากด้านหลัง หายใจอบอวลอยู่ข้างหู ท่ามกลางสายน้ำอุ่นที่ยังคงไหลริน
บทที่ 4: พันธนาการรักที่ไม่สิ้นสุดหลังจากบทรักอันยาวนานและเหน็ดเหนื่อย กวินพารินดากลับมานอนพักบนเตียงอีกครั้ง เขาดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายให้เธออย่างทะนุถนอม รินดานอนตะแคงมองชายหนุ่มด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากคนแปลกหน้าในคืนฝนตก บัดนี้กลับผูกพันกันด้วยทางกายอย่างลึกซึ้ง"รินดาครับ..." กวินเลื่อนมือมากุมมือบางของเธอไว้ นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความจริงใจ "ผมรู้ว่ามันอาจจะดูเร็วไป แต่สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา... มันไม่ใช่แค่เรื่องสนุกชั่วข้ามคืนสำหรับผมนะ"รินดานิ่งฟัง หัวใจเต้นแรงด้วยความตื้นตัน "แล้วมันคืออะไรคะกวิน?""มันคือความรู้สึกที่ผมอยากจะดูแลคุณ อยากมีคุณอยู่บนเตียงนี้... อยู่ในห้องนี้ในทุก ๆ วันที่มีฝนตก และในทุก ๆ เช้าที่ตื่นขึ้นมา" กวินจุมพิตที่หน้าผากมนของเธอเบา ๆ "ให้โอกาสผมได้เรียนรู้จักคุณมากกว่านี้ได้ไหมครับ?"รินดาส่งยิ้มบาง ๆ ความกลัวและความระแวงในตอนแรกละลายหายไปสิ้น เหลือไว้เพียงความอบอุ่นที่เกาะกุมในหัวใจ เธอบีบมือเขาตอบเบา ๆ "ค่ะ... รินก็อยากรู้จักกวินให้มากกว่านี้เหมือนกัน"กวินยิ้มกว้างด้วยความดีใจ เขาขยับตัวเข้ามากอดเธอไว้แน่น รสสวาทที่ร้อนแรงและแผดเผาเมื่อครู่ แปรเปลี่ยนเป็นอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นและปลอดภัย ภายใต้แสงแดดยามเช้าที่สาดส่อง รอยจำในคืนฝนพรำไม่ได้จบลงที่ความปรารถนาทางกาย แต่มันคือนิทานรักบทใหม่ที่กำลังเริ่มต้นขึ้นอย่างงดงามและตราตรึงใจไปตลอดกาล