อ่านเรื่องเสียว ประสบการณ์เสียว เล่าเรื่องเสียวจากทางบ้าน

เรื่องเสียวรอยจำในคืนฝนพรำ (The Warmth of the Rain)


บทที่ 1: กลิ่นฝนและคนแปลกหน้าเสียงฟ้าร้องครืนครั่นสลับกับแสงแลบแปลบปลาบเหนือท้องฟ้ากรุงเทพมหานคร สายฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา เปลี่ยนถนนคอนกรีตให้กลายเป็นสายน้ำขนาดย่อมในเวลาไม่กี่นาที รินดา ยืนกอดอกตัวเองอยู่ใต้ชายคาของร้านกาแฟปิดทำการแห่งหนึ่ง เนื้อตัวของเธอเปียกปอนไปกว่าครึ่งเพราะลมพายุพัดละอองฝนเข้ามากระทบ ชุดเดรสทำงานสีครีมแนบเนื้อจนเผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าเด่นชัดเธอเพิ่งผ่านวันทำงานอันแสนห่วยแตก รถยนต์ส่วนตัวมาเสียกลางทาง และโทรศัพท์มือถือก็แบตเตอรี่หมดประจุไปต่อหน้าต่อตา ความโดดเดี่ยวและกระแสลมหนาวทำให้เธอเริ่มสั่นสะท้าน"หนาวแย่เลยนะครับ"เสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวลดังขึ้นจากด้านข้าง รินดาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันไปมอง ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดเชิ้ตสีดำที่ปลดกระดุมเม็ดบนออกสองเม็ดกำลังยืนมองเธออยู่ ใบหน้าของเขาคมคาย คิ้วเข้ม และมีนัยน์ตาเชื่อมเชื่อมที่ดูน่าค้นหา ในมือของเขามีร่มคันใหญ่สีดำสนิท"ค่ะ... นิดหน่อย" รินดาตอบอ้อมแอ้ม พยายามเก็บอาการสั่น"ผม กวิน ครับ พักอยู่คอนโดฝั่งตรงข้ามนี้เอง" ชายหนุ่มแนะนำตัวพร้อมรอยยิ้มสุภาพที่ทำให้หัวใจของคนมองกระตุก "ดูท่าฝนคงไม่ตกหยุดง่าย ๆ และแถวนี้แท็กซี่คงไม่ผ่านมาแน่ ถ้าไม่รังเกียจ... ไปหลบฝนและชาร์จแบตเตอรี่โทรศัพท์ที่ห้องของผมก่อนไหมครับ?"คำชวนนั้นฟังดูอันตรายสำหรับหญิงสาวที่อยู่คนเดียวในคืนฝนตก แต่เมื่อสบตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจและไร้แววคุกคามของกวิน ประกอบกับความหนาวเหน็บที่เริ่มกัดกินผิวหนัง รินดาจึงพยักหน้ารับเบา ๆ"รินดาค่ะ... รบกวนด้วยนะคะ"กวินกางร่มคันใหญ่แล้วขยับเข้ามาใกล้ เขาโอบไหล่เธอหลวม ๆ เพื่อบังลมฝน กลิ่นน้ำหอมบุรุษแนววู้ดดี้ผสมกลิ่นอายสะอาด ๆ จากตัวเขาโชยมาแตะจมูก มันเป็นกลิ่นที่ชวนให้รู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาดในค่ำคืนที่พายุพัดกระหน่ำบทที่ 2: ความร้อนใต้แสงไฟสลัวภายในห้องชุดสุดหรูบนชั้น 28 ของกวิน ถูกตกแต่งด้วยโทนสีเทาดำสไตล์โมเดิร์นลอฟท์ แสงไฟวอร์มไลท์สีส้มสลัวขับให้บรรยากาศดูอบอุ่นและเป็นส่วนตัว เสียงฝนกระทบกระจกบานใหญ่ริมระเบียงดังระงมเป็นฉากหลัง"นี่ครับ ผ้าเช็ดตัวและชุดคลุมอาบน้ำ" กวินยื่นผ้าขนหนูผืนหนาและชุดผ้าซาตินสีแดงเข้มให้เธอ "ไปอาบน้ำอุ่นให้ร่างกายปรับอุณหภูมิก่อนเถอะครับ เดี๋ยวจะไม่สบาย""ขอบคุณค่ะ" รินดารับมาแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปกระแสน้ำอุ่นจากฝักบัวช่วยไล่ความหนาวเย็นออกไปจากร่างกายของรินดา แต่สิ่งที่เข้ามาแทนที่กลับเป็นความรู้สึกหวามไหวในอก เธอส่องกระจกมองตัวเองในชุดคลุมซาตินสีแดง เนื้อผ้าบางเบาแนบไปกับผิวเนื้อขาวผ่อง ยอดอกคัดตึงสลัวอยู่ใต้ผืนผ้าชวนมองเมื่อเปิดประตูออกมา รินดาพบว่ากวินเปลี่ยนเป็นกางเกงสแล็กสีดำตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นแผงอกกว้างและกล้ามท้องลอนสวยที่มีหยดน้ำเกาะพราว เขาเพิ่งอาบน้ำจากห้องน้ำอีกห้องเสร็จเช่นกัน"ดื่มอะไรร้อน ๆ หน่อยไหมครับ?" กวินถาม เสียงของเขาแหบพร่าลงเล็กน้อยเมื่อสายตาคมกริบกวาดมองร่างระหงในชุดคลุมสีแดง"ขอบคุณค่ะ..." รินดาเดินเข้าไปหาเขาที่เคาน์เตอร์บาร์ สายตาของทั้งคู่ประสานกันในระยะประชิด ความเงียบเข้าปกคลุม มีเพียงเสียงฝนและเสียงลมหายใจที่เริ่มติดขัดกวินเลื่อนมือหนาไปประจงจับที่ปลายคางของรินดาเบา ๆ นิ้วโป้งของเขาไล้ไปตามริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ "คุณสวยมากครับรินดา... สวยจนผมใจสั่น""กวิน..." รินดาครางชื่อเขาแผ่วเบา ดวงตาปรือปรอยด้วยแรงอารมณ์ที่ถูกจุดขึ้นอย่างรวดเร็วชายหนุ่มไม่ปล่อยให้เวลาขยับเลื่อน เขาโน้มใบหน้าลงมาประทับริมฝีปากหนาเข้ากับกลีบปากนุ่มของเธอทันที มันเริ่มด้วยความนุ่มนวล ปลอบประโลม แต่เพียงชั่วครู่เมื่อรินดาเผยอปากตอบรับ เรียวลิ้นร้อนของกวินก็แทรกซึมเข้าไปตักตวงความหวานภายในอย่างหิวกระหาย สองมือของรินดายกขึ้นโอบรอบคอแกร่ง ดึงรั้งให้เขาเข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้นบทที่ 3: บทเพลงแห่งสายฝนเสียงครางแผ่วในลำคอของรินดาดังผสมผสานไปกับเสียงพายุภายนอก กวินอุ้มร่างบางขึ้นมานั่งบนเคาน์เตอร์บาร์หินอ่อน สองขาเรียวแยกออกโอบรอบเอวสอบของเขาโดยอัตโนมัติมือหนาเลื่อนลงไปประคองสะโพกกลมกลึง ขณะที่ริมฝีปากยังคงพรมจูบไม่ยอมห่าง เขาละจากปากอิ่มเลื่อนลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวระหง ขบเม้มเบา ๆ จนเกิดรอยรักสีกุหลาบจาง ๆ รินดาแหงนหน้าขึ้นรับสัมผัส มือบางขยำเส้นผมหนาของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย"กวิน... อ๊ะ..."กวินเอื้อมมือไปกระตุกปมผ้าคลุมซาตินให้คลายออก ผ้าเนื้อนิ่มลื่นไหลหลุดจากลาดไหล่เนียน เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มชูชันยอดถันสีหวาน ยามเมื่อยอดอกสัมผัสกับอากาศเย็นในห้อง มันก็ยิ่งแข็งขัดตึงชวนลิ้มลอง ชายหนุ่มมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาปรารถนาลึกล้ำ ก่อนจะก้มลงอ้าปากครอบครองยอดปทุมถันข้างหนึ่งทันที"ซี๊ด... กวิน... เสียว..." รินดาแอ่นอกเข้าหาปากร้อน ลิ้นชื้นตวัดรัวสลับกับการดูดดึงจนเกิดเสียงแฉะชื้นชวนสยิว มืออีกข้างของเขาไม่ได้อยู่เฉย เลื่อนลงต่ำผ่านหน้าท้องแบนราบ ลงไปยังกึ่งกลางลำตัวที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งความต้องการนิ้วเรียวยาวของกวินสัมผัสเข้ากับเกสรดอกไม้ที่ปิดสนิท เขาใช้นิ้วโป้งคลึงวนบนปุ่มกระสันเบา ๆ ร่างของรินดากระตุกเฮือก สองมือจิกเข้ากับไหล่หนาของชายหนุ่มแน่น"คุณพร้อมแล้วรินดา... พร้อมสำหรับผมแล้ว" กวินกระซิบชิดใบหู ก่อนจะช้อนร่างเธอขึ้นในอ้อมแขนแล้วพาตรงไปยังเตียงนอนกว้างขนาดคิงไซส์บทที่ 4: พายุรักสวาทกวินวางรินดาลงบนฟูกหนานุ่มอย่างทะนุถนอม ก่อนที่เขาจะจัดการปลดเปลื้องกางเกงของตัวเองออก เผยให้เห็นแก่นกายขนาดยักษ์ที่ตื่นตัวเต็มที่และชี้ชันอย่างน่ากลัว รินดามองดูมันด้วยความรู้สึกตื่นเต้นผสมหวาดหวั่น แต่ความต้องการที่เปี่ยมล้นทำให้เธอขยับขาแยกออกกว้างเพื่อต้อนรับเขาชายหนุ่มแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาเรียวสวย เขาจับแก่นกายร้อนผ่าวถูไถไปตามรอยแยกที่ฉ่ำแฉะเพื่อเคลือบน้ำหวาน ก่อนจะค่อย ๆ กดสะโพกสอบดันส่วนหัวเข้าสู่ความคับแน่นทีละน้อย"อื้อ... อึดอัด... มันใหญ่ไป" รินดานิ่วหน้า คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน"ชู่... ผ่อนคลายนะครับคนดี ซี้ด... แน่นมาก" กวินก้มลงจูบซับน้ำตาที่ปริ่มขอบตาของเธอ สองมือประสานนิ้วเข้ากับมือเธอแน่น ดันกายเข้าสู่ส่วนลึกสุดจนมิดด้ามเมื่อความคับแน่นเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน กวินเริ่มขยับสะโพกเป็นจังหวะเนิบนาบ จากนั้นจึงค่อย ๆ เร่งความเร็วและรุนแรงขึ้นตามสัญชาตญาณ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง "พั่บ ๆ ๆ" สอดประสานไปกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งสอง"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... กวิน แรงอีก... ตรงนั้น..." รินดาร้องขออย่างลืมอาย สองขาเรียวยกขึ้นเกี่ยวกระหวัดเอวสอบของเขาไว้แน่น ดันสะโพกรับการกระแทกกระทั้นอย่างถึงพริกถึงขิงกวินจัดระเบียบท่าทางใหม่ เขาจับรินดาพลิกคว่ำให้อยู่ในท่าคลานเข่า (Doggy style) สะโพกผายลอยเด่นชวนมอง ชายหนุ่มไม่รอช้าสวนกระแทกความต้องการเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างหนักหน่วง มือหนาเอื้อมไปบีบเค้นเต้านมคู่สวยที่แกว่งไกวตามแรงกระแทก"ซี้ด... รินดา คุณตอดรัดดีเหลือเกิน ผมจะทนไม่ไหวแล้ว" กวินครามกระหึ่ม ขยับรัวสะโพกเข้าใส่ยับยิบในจังหวะสุดท้าย"กรี๊ด... กวิน... ฉันจะ... อ๊ายยย!" รินดากระตุกเกร็งล่วงหน้าไปก่อนเมื่อพบกับความสุขสมชั้นฟ้า ภายในช่องคลอดตอดรัดแก่นกายชายหนุ่มเป็นระลอกกวินซอยสะโพกเน้น ๆ อีกสี่ห้าครั้งสลับกับการกดฝังลึก ก่อนจะปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนพุ่งเข้าสู่ส่วนลึกสุดของร่างกายหญิงสาวจนล้นทะลักออกมา เขาฟุบหน้าลงกับแผ่นหลังเนียน หายใจหอบถี่สอดประสานไปกับเสียงสายฝนภายนอกที่เริ่มซาเม็ดลงค่ำคืนพายุร้ายผ่านพ้นไปแล้ว แต่พายุสวาทที่ถั่งโถมในห้องนี้ จะกลายเป็นรอยจำที่ไม่มีวันลบเลือนในหัวใจของทั้งสองตลอดไป